Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı  Forumu  Forum Ana Sayfa Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu

( YOLUMUZ İLİM , İRFAN VE İNSANLIK SEVGİSİ ÜZERİNE KURULMUŞTUR ! )
 
 SSSSSS   AramaArama   Üye ListesiÜye Listesi   Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları   KayıtKayıt 
 ProfilProfil   Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapınÖzel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın   GirişGiriş 

Ön yargı..

 
Yeni başlık gönder   Başlığa cevap gönder     Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu Forum Ana Sayfa -> Makale-Hikaye
Önceki başlık :: Sonraki başlık  
Yazar Mesaj
toprak_



Kayıt: 06 Mar 2008
Mesajlar: 20

MesajTarih: Pzr May 25, 2008 1:29 pm    Mesaj konusu: Ön yargı.. Alıntıyla Cevap Gönder

Orta yaşlı ve düzgün giyimli bir adam sessizce
kafeye girerek köşedeki masaya oturur.
Garsona sipariş vermek için beklerken yan masadaki
gençlerin kendisine bakarak gülüştüklerini
farkeder. Belli ki yakasına taktığı küçük
pembe kurdele şeklindeki Rozetine gülmektedirler.
Bu alaylı bakışları görmezden gelen adam, yan
masadakilerin bu ısrarlı sırıtmalarına
dayanamayarak elini lacivert ceketinin yakasındaki
rozete götürerek, 'Bu mu?' diye bakışanlara
sorar.
Yan masadakiler yüksek sesle gülerek,
'Küçük güzel Pembe kurdeleniz lacivert
ceketinize pek de yakışmış!' diyerek sırıtmaya
devam ederler.
Orta yaşlı adam bu sözü söyleyen delikanlıya
dönerek, 'Lütfen masama buyrun bunu tartışalım'
der.
Biraz önce tüm sevimsizliğiyle sırıtan
delikanlı sebebini anlamadığı bir utanma ve
sıkıntı hissine kapılsa da gelip masaya oturur.
Adam anlaşılır ve yumuşak bir sesle,
'Bu Rozet tüm dünyada, iç inde olduğumuz ayda,
kadınların arasında meme kanseri bilincini
yaygınlaştırmayı ifade ediyor.
Ben bu rozeti annemin adına takıyorum' der.
Bu açıklama karşısında başkalaşan delikanlı,
Çok üzüldüm, anneniz meme kanserinden mi
öldü' diye sorar.
'Hayır' diye cevap verir orta yaşlı adam ve devam eder:
'Annem sağ. Küçük bir çocukken kendimi yalnız
hissettiğim korkulu anlarımda her zaman başımı
saklayabileceğ im ve huzur bulacağım yumuşak bir
yuvadır annemin memeleri. Annemin sağlığı
için dua ediyorum.
'Hımmm' diye kekeler delikanlı.
'Bu rozeti karım için takıyorum' diye devam eder
orta yaşlı adam.
'Karınız da herhalde iyi' diye sorar delikanlı.
'Evet, evet' der adam
'Karım benim için aşk ve sevgi kaynağı
olmuştur her zaman. 23 yıl önce sevgili
kızımızı beslemiştir memesiyle. Karımın
sağlığı için Allah'a şükrediyorum.'
'Sanırım kızınızın sağlığı için de
takıyorsunuz?
'Hayır.... Kızımı bir ay önce meme kanseri
nedeniyle kaybettik.
Yaşının çok genç olduğunu düşünerek ihmal
etmiş memesinde fark ettiği kitleyi. Bu nedenle
geç kaldık.'
Genç delikanlı, yüzündeki utangaç ve
üzüntülü bir ifadeyle,
'Çok üzgünüm bayım. Özür dilerim' der...
Orta yaşlı adam 'Kızımın anısına öğünerek
takıyorum Bu küçük pembe kurdeleyi. Bu sayede
çevremdekileri de aydınlatabiliyorum. Şimdi evine
git, karınla, kızınla, annenle konuş' deyip
cebinden çıkardığı küçük pembe kurdele
rozetini uzatırken, delikanlı öne eğilir ve
takmama yardım edebilir misiniz?' diye mahçup
mahçup sorar.

Bu öyküyü Türkiye Meme Vakfı'ndan Dr. Can
Gürbüz gönderdi..n yargı

_________________

Başa dön
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder E-posta gönder

Önceki mesajları göster:   
Yeni başlık gönder   Başlığa cevap gönder     Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu Forum Ana Sayfa -> Makale-Hikaye Tüm zamanlar GMT +2 Saat
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)

 
Geçiş Yap:  
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız
Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Türkçe Çeviri: phpBB Türkiye