Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı  Forumu  Forum Ana Sayfa Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu

( YOLUMUZ İLİM , İRFAN VE İNSANLIK SEVGİSİ ÜZERİNE KURULMUŞTUR ! )
 
 SSSSSS   AramaArama   Üye ListesiÜye Listesi   Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları   KayıtKayıt 
 ProfilProfil   Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapınÖzel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın   GirişGiriş 

Mektup var

 
Yeni başlık gönder   Başlığa cevap gönder     Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu Forum Ana Sayfa -> Öyküler/Anılar
Önceki başlık :: Sonraki başlık  
Yazar Mesaj
toprak_



Kayıt: 06 Mar 2008
Mesajlar: 20

MesajTarih: Cum Mar 07, 2008 11:27 am    Mesaj konusu: Mektup var Alıntıyla Cevap Gönder


Kirli sarı duvara çivilenmiş, gri asık suratlı posta
kutusuna baktım, Soğuk metal kutudan gökkuşağı
fışkırıyordu sanki. Loş bir boşluğun içinde,
hem de yıllardan sonra minik posta kutumda
sarı bir zarf... Üzerinde pul. Özlemişim!
El yazısı görmeyi özlemişim meselâ...
Adımın, adresimin sevdiğim bir dost tarafından
yazılmasını özlemişim. Çocuk gibi sevindim.
Bir süre açmaya kıyamadım zarfı, öylece bekledim.
Gözlerimi el yazısından almadım, alamadım.
Seyrettim. "s" biraz yamuktu, "b" desem sanki
kelimeden ayrı gibi, bir başına. Belli ki aceleyle
yazılmıştı. Ama her harf bir dokunuştu.
Sarı zarfa dost eli değmişti, dost yüreği gezinmişti
üzerinde. İstanbul'un göğü grilere teslimken,
sabah kuşları taze, yeşilli yaprakların arasında
kuru dal ararken, gün bulutlu, rüzgârlı ve
gitgide sessizken gelivermişti. Apartmanın
girişindeki asık suratlı gri posta kutusu
bana göz kırptı sanki. Konuştu... Duydum!
Ne zamandır; hep ince uzun, dikdörtgen zarflar
alıyordum. Bankalardan, taksitli kartların
ekstreleri.Bir de telefon ve elektrik faturaları.
Mektup almayalı ne çok olmuş. Ne çok özlemişim
el yazısıyla yazılmış zarfları. Her biri aynı
karakterde yazılmış, puntoları bile değişmeyen
zarflar hayatımı ne zaman işgal ettiler?
Ya, el yazılı zarflar nasıl minik ve çelimsiz
adımlarla uzağıma nasıl düştüler? Ve ben
buna nasıl izin verdim. Başka zaman olsa
kendime kızardım. Bu kez öyle olmadı.
Kendimi anlamaya çalıştım. Affettim. Zarfi yavaş,
yavaş açtım. Sindire, sindire. Çizgisiz kağıda
yazılmış, kat yerleri özenle ayarlanmış mektubu
şaşkınlıkla okşadım. Sadece iki satırdı mektup:
"Her gün mailleşmek yetmedi birden.
Ekrandan ekrana yaptığımız yazışmalar yetmedi.
Yıllar önceki gibi olsun istedim. Biliyor musun,
sana mektup gönderirken ben aslında kendimi tazeledim."

Yüreğim pır, pır etti. Gülümsedim!

_________________

Başa dön
Kullanıcının profilini görüntüle Özel mesaj gönder E-posta gönder

Önceki mesajları göster:   
Yeni başlık gönder   Başlığa cevap gönder     Muğla Datça Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Forumu Forum Ana Sayfa -> Öyküler/Anılar Tüm zamanlar GMT +2 Saat
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)

 
Geçiş Yap:  
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız
Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Türkçe Çeviri: phpBB Türkiye